Hauptmann wyzwanie

„You can dance – Po protu tańcz!” jest programem o zasadach zbliżonych do tych z „Idola”. Tutaj jednak wybiera się nie najlepszego wokalistę, ale tancerza. Pierwsza edycja show była emitowana od września 2007 roku. Aktualnie stacja TVN emituje drugą edycję, a w planach są kolejne. Początkowym etapem są castingi, w których mogą brać udział osoby od 16 do 30 roku życia. To z nich jury, składające się z tancerzy i choreografów: Agustina Egurrolii i Michała Piróga, oraz producentki telewizyjnej Weroniki Marczuk-Pazury, wybiera najlepszych tancerzy. Wyjeżdżają oni za granicę (w pierwszej edycji do Paryża, w drugiej do Buenos Aires), gdzie pobierają lekcje tańca od zawodowych choreografów i instruktorów. Etap ten kończy się zwycięsko tylko dla szesnastu osób, które trafiają do emitowanych na żywo odcinków finałowych. Od tego momentu jurorzy nominują najgorszych uczestników (przez pierwsze odcinki tańczących w parach), a ostateczną decyzję o końcu gry dla dwóch osób (dziewczyny i chłopaka) podejmują widzowie. Do ścisłego finału (ostatniego emitowanego na żywo odcinka) trafiają trzy osoby. Zwycięzca otrzymuje trzymiesięczne stypendium w Broadway Dance Center i czek na sto tysięcy złotych. W pierwszej edycji został nim Maciek „Gleba” Florek, zwycięzca drugiej wciąż pozostaje nieznany.

„‚Allo ‚Allo” jest serialem wyprodukowanym przez telewizję brytyjską. Był emitowany przez dziesięć lat (od 1982 do 1992 roku) i dorobił się miana sitcomu kultowego. Tłem historycznym serialu jest II Wojna Światowa. W małym francuskim miasteczku Nouvion okupywanym przez Niemców, Rene Artois prowadzi niewielką kawiarnię. To niepozorne miejsce jest jednym z punktów operacyjnych francuskiego ruchy oporu, a jednocześnie skrytką dla dzieł sztuki ukradzionych przez niemieckich oficerów. Rene musi więc działać dosłownie na dwóch frontach, inaczej zostanie ukarany zarówno przez swoich rodaków, jak i Niemców. Serial roi się od charakterystycznych i zabawnych postaci. Prócz Rene, nie mogącego odpędzić się od kobiet rubasznego Francuza, warto wspomnieć niemieckich wojskowych – homoseksualistę Grubera i stanowczą Helgę, brytyjskiego oficera Crabetta z jego specyficznym akcentem (wypowiadana przez niego kwestia „Dziń Dybry” weszła w niektórych kręgach do słownictwa potocznego), czy plejadę kobiecych bohaterek, takich jak żona Rene Edith czy zakochane w nim bez pamięci kelnerki.

Serial kryminalny bazujący na ostatnio popularnym schemacie serialowych scenariuszy – na akcji, szybkich zwrotach akcji oraz napiętych sytuacjach. Opowiada o grupie uzdolnionych techników, zajmujących się kryminalnymi sprawami, wykorzystując do tego wszystkie możliwe cuda technologii, jakie mają pod ręką. A jest ich dość dużo. W serialu tym występują bardzo wyraźne postacie, już w pierwszym odcinku widać, kto jest kim, jaką ma pozycję w grupie, kto jest mózgiem grupy.Występuje to David Caruso w roli twardego, bezkompromisowego szefa Horatio Caine. Dowodzi wszystkimi sprawami, którymi zajmuje się sekcja CSI, jest także jako jedynym w grupie specjalistą od wybuchowych materiałów. Dowodzi on kilkoma uzdolnionymi policjantami, potrafiącymi rozwiązać każdą zagadkę, brnąć w myśl doktryny, że nie ma zbrodni doskonałej. Na knawie serialu powstały jego dodatkowe serie, jedna rozgrywa się w Nowym Jorku, jeszcze inna w Los Angeles. Serial zdobył na tyle popularność w pop-kulturze, że postanowiono zrealizować na jego podstawie grę komputerową.